Stop Changing, Start Living…

Heb jij ook wel eens het idee of gevoel dat er iets of iemand toekijkt op wat we allemaal aan het doen zijn. Iets of iemand die regelmatig buikpijn krijgt van het lachen om ons gestuntel en gedoe hier op deze planeet? En dan bedoel ik vooral het gestuntel met onszelf: het idee dat we eerst iets aan onszelf moeten veranderen of in onszelf moeten ontdekken, voordat… (vul verder zelf maar in). Het blijkt een kosmische grap.

Deze ‘prank’ is gebaseerd op het idee dat er iets mankeert. Dat er een gebrek is in ons leven of dat er een gebrek is aan onszelf. Een idee dat eenvoudig kon ontstaan doordat we vanaf het moment dat we onszelf ‘ik’ zijn gaan noemen, er een identificatie is ontstaan met onze materiële delen. De toe-eigening van ons lichaam als ‘mijn lijf’ en de impliciete beperking ervan in tijd en ruimte, impliceerde het geloof in gebrek in beperking en schaarste. Daarmee dus ook de overtuiging dat er iets aan jezelf mankeert.

Je kunt dus gerust stoppen met alles dat te maken heeft met persoonlijke ontwikkeling. Dat is immers ook gebaseerd op het idee dat er iets ontwikkelt moet worden, dat iets onaf is. Stop it! Alles is er al, alles heb je al. Het is soms alleen een kwestie van even zoeken waar je het verstopt hebt.

Ieder verlangen dat je zou kunnen hebben is al vervuld. Wat soms wel handiger ingericht kan worden is de efficiency en het gemak waarmee je ‘de manier waarop’ kunt vinden. Het gaat dus niet om het creëren van andere omstandigheden, het gaat om het herschikken, het recreëren van de manier waarop die verlangens worden vervuld.

Voor het gemak verdeel ik de wereld in twee groepen: mensen die gebrek ervaren en mensen die overvloed ervaren. Waar het een is, kan het ander niet zijn. De mensen die gebrek ervaren geloven dat er iets aan hun mankeert waardoor ze dat gebrek ervaren en omdat ze dat geloven, blijven ze gebrek creëren. De mensen die overvloed ervaren, betrekken dat niet op zichzelf.
Even terug naar dat ‘iets of iemand’ die toekijkt op wat je allemaal uitspookt. Dat ben je zelf. In jou, net zo goed al in ieder ander, zit iets dat toekijkt maar dat niet ‘ik’ is. Dat wat toekijkt is niet zintuiglijk waarneembaar, heeft geen driedimensionale eigenschappen en is onpersoonlijk. Het kan hooguit geduid worden als ‘dat wat is’.

Op het moment dat je in de gaten hebt dat ‘dat wat is’ bestaat in een dimensie voorbij die van tijd en ruimte en je ook steeds beter gaat zien dat wat jij ‘ik en mijn’ noemt alleen maar één van de ontelbaar mogelijke projecties in de derde dimensie is, dan doorzie je de grap. Wat jij jouw leven noemt, is niets persoonlijks. Je lijf is dat niet, je gedachten zijn dat niet, je gevoel is dat niet, zelfs je ‘essentie’ of ‘ziel’ is niet ‘van jou’.

Hoe je leven en omstandigheden er nu uitzien is het gevolg van de betekenis die jij aan de dingen hebt gegeven. Gelukkig heb jij zelf die betekenis gegeven, dus kun je deze ook makkelijk veranderen. Op het moment dat je een of ander gebrek meent vast te stellen, betekent dit immers niet dat er een werkelijk gebrek is. Het betekent alleen maar dat je iets even niet kunt vinden of herkennen.

Ga door met je leven, neem afscheid van het idee dat er ook maar iets in je leven is dat met jou persoonlijk te maken heeft, hou ‘dat wat is’ in je aandacht en geniet van de ervaringen die je tijdens dit bestaan opdoet.

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read full story Comments are closed

6 december… (wat zou je willen ruilen?)

6 december is de dag waarop je nog eens naar de oogst van de pakjesavond ervoor kijkt. Ben je er blij mee? Of zit er nog wel iets bij dat je zou willen ruilen?

Eigenlijk is het iedere dag 6 december en is iedere avond pakjesavond. Kijk eens naar je omstandigheden van dit moment. Aspecten als relaties, ontwikkeling, welvaart en gezondheid. Zit daar iets bij wat je zou willen ruilen? Kan het beter? Of ben je volkomen tevreden met hoe het nu is en heb je er al alle vertrouwen in dat het zo blijft.

Stel dat hoe je leven er nu uitziet het exacte resultaat is van waar je – veel meer onbewust dan bewust – om gevraagd hebt. En stel dat daar aspecten zijn waarvan je vindt dat die wel beter kunnen. Dan zou je willen weten hoe je dat moet doen. Dan zou je willen leren hoe je wél die omstandigheden creëert die je graag wilt. Er is dan goed nieuws voor je: dat kan!

Eigenlijk is het toepassen van het proces van creatie heel eenvoudig. Ook zonder dat je jezelf ervan bewust was, heb je dat je hele leven al gedaan. Er zijn ‘natuurwetten’ die van invloed zijn op hoe alles in de kosmos ontstaat en beweegt. Hoe beter je de werking van die wetten snapt, hoe eenvoudiger het is om dat voor je te laten werken. De meest belangrijke ‘wet’ in relatie tot het creëren van wat dan ook is de ‘wet van het octaaf’. In een eerdere blog over ‘appeltaart’ vind je de uitleg hiervan.

Iedere manifestatie bestaat uit drie delen: intentie (willen), creatie (doen) en manifestatie (beleven). Oftewel: weten wat je wilt, vertrouwen dat je het kunt en genieten van het resultaat. Deze drie ‘delen’ komen we ook in onszelf tegen als onze mentale, fysieke en emotionele intelligenties en verlangens.

Je hebt al toegang tot alles wat je kunt bedenken; het is er al. Je hoeft het alleen nog maar te geloven. Het woord ‘geloven’ gebruik ik in de betekenis van ‘er heilig van overtuigd zijn’. En je kunt alleen maar ‘heilig van iets overtuigd zijn’ als je het hebt ervaren. Anders gezegd: Je kunt geloven dat iets niet kan of je kunt geloven dat iets wel kan, in beide gevallen krijg je gelijk.

Creëren kun je leren. Als je weet wat je wilt, is het belangrijk om ‘te doen alsof het al zo is’. Voorstellingsvermogen is dus wel belangrijk, net als allerlei dingen die je daarbij kunt doen. Als je bijvoorbeeld heel graag een hond wilt, dan kun je alvast de halsband en mand en zo in huis halen. Het is hierbij belangrijk dat het voor jou ‘voelt’ alsof het al zo is.

Het ‘ruilen’ van wat je op dit moment niet bevalt tegen iets dat je liever hebt, is dan kinderlijk eenvoudig. Al blijkt het soms lastig om het eenvoudig te houden. Maar goed, dat is wel te leren. De crux hierbij is de combinatie en samenwerking van ‘willen’ en ‘geloven’, de manifestatie is dan ‘als gevolg van’:

Willen: waar is je aandacht op gericht? Veel mensen houden zich nog bezig met ‘zorgen maken’ over de toekomst. De aandacht is dan feitelijk bij wat je niet wilt dat er gebeurt. Als daar het geloof bij komt dat ‘wat ik niet wil dat gebeurt, wel een waar zou kunnen zijn, kan eigenlijk geen verrassing zijn dat juist datgene gebeurt wat je niet wilt. Het is dus belangrijk om de regie te gaan voeren over wat zich in je hoofd aan plaatjes en gedachten afspelen en ervoor te zorgen dat je aandacht gericht blijft op wat je wel wilt.

Geloven (ervaren): Wat je ervaren hebt, weet je; de rest is maar informatie. Wat je ervaren hebt, is de betekenis, de waarde die je aan iets geeft. Waar het onszelf betreft geloven we nog heel veel over onszelf dat helemaal niet waar is. De kwalijke gevolgen van onze opvoeding, waardoor we zijn gaan geloven dat we iets niet waard zijn, of dat we alleen maar iets kunnen krijgen als we daarvoor gewerkt hebben. Met alle respect aan onze opvoeders, maar we zijn grootgebracht in een Keynesiaans systeem dat als belangrijkste uitgangspunt heeft dat mensen lui zijn en dat een systeem van beloning en straf het enige is dat mensen in beweging brengt. Als je nog gelooft dat dit waar is, zal je dit niet helpen om je leven wat meer comfortabel te maken. Het is ‘handiger’ om te geloven dat ‘iets zomaar kan’ en dat alleen al het feit dat jij een wens hebt, voldoende is om deze uit te laten komen.

Ruilen van cadeautjes die je ooit een keer gekregen hebt, is niet zo lastig als je maar weet hoe je het moet doen. Een aardige eerste stap is al om te stoppen met dingen doen of laten uit angst voor straf of in de hoop op een beloning. De tweede stap komt dan als vanzelf: het niet belangrijk vinden wat anderen er van vinden.

Toegegeven, ondanks de zich opstapelende bewijzen dat het echt werkt en de theorie erachter gevonden is uit deze ‘bewijslast’, is het niet altijd eenvoudig om het eenvoudig te houden. In onze conditionering zitten nu eenmaal eigenschappen die er baat bij lijken te hebben om een aanspraak te doen op ‘de wet van behoud van ellende’. Of zoals Ouspensky schreef: het moeilijkste voor mensen is om afscheid te nemen van hun lijden.
– RdB – 2013

Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read full story Comments are closed

De Wet van Sinterklaas

“Als je niet duidelijk vraagt wat je wilt, krijg je iets anders” – De Wet van Sinterklaas. Dat het geloof in Sinterklaas bij veel mensen is verdwenen nadat de goedheiligman ontmaskerd werd, is zowel volkomen begrijpelijk als volkomen onterecht. Bij nadere bestudering blijkt de ‘kindersinterklaas’ een metafoor te zijn, een herinnering aan de ‘receptuur’ om je verlangens te realiseren. Zoals je het je wellicht nog herinnert: het begint met het maken van je verlanglijstje… Wat zou je graag willen?

De kern van het toepassen van de WvS is dat jij een verlangen hebt en dat je zelf dus verantwoordelijk bent voor de realisatie daarvan. Om welk verlangen dan ook te realiseren ben je afhankelijk van ‘een ander’. Iedereen die jou met plezier geeft wat voor jou belangrijk is, is op dat moment een sinterklaas. Tegelijkertijd ben jij een sinterklaas als je een ander iets kunt geven dat voor hem of haar heel waardevol is.

Het toepassingsgebied van de Wet van Sinterklaas is dan ook zo breed als het leven zelf. Het aanleren ervan is vrij eenvoudig: als je eenmaal hebt ervaren dat vragen wat je wel wilt veel effectiever is dan ‘hopen op’ of ‘verwachten dat’ en dat je daar anderen ook nog een plezier mee doet, zul je snel kiezen voor meer gemak. Meer effect met minder inspanning zal dan ook een belangrijke reden zijn dat ‘sinterklaas’ door steeds meer organisaties binnen wordt gehaald.

“De Wet van Sinterklaas” is in eerste instantie gericht op het verbeteren van de communicatie met anderen. Naast deze toepassing in de buitenwereld, bevat deze ook het ‘recept’ hoe we onze diepere verlangens werkelijkheid kunnen laten worden.

Eerst ervaren, dan geloven. Als je denkt dat Sinterklaas niet bestaat, zul je niets vragen zonder te beseffen dat je precies kreeg waar je om vroeg: niets! 

Deze site is zo opgezet dat je er eenvoudig al zelf mee aan de gang kan. Niemand anders dan jijzelf kan je overtuigen van de werking van hier beweerd wordt. Alleen je eigen ervaring telt. Met de downloads die je hier vindt, kun je zelf al heel veel verbeteren in je leven. Voor verreweg de meeste mensen zal dit voldoende zijn om te ervaren dat het ‘leven weer glimlacht’ en de omstandigheden in positieve zin veranderen.

Als je verder wilt dan de wat je uit de downloads kunt halen, of het liever uitbesteedt, kun je altijd (nog) een persoonlijk consult aanvragen en/of ben je van harte welkom op een van de “Get Togethers” die regelmatig worden georganiseerd.

Je kunt de Wet van Sinterklaas heel eenvoudig uitproberen met de gratis handleiding “Vragen aan Sinterklaas” (pdf) en kijken wat het voor je doet:

[sociable]
Share on FacebookPin on PinterestTweet about this on TwitterShare on LinkedIn
Read full story Comments are closed